PCR-detectie
Polymerasekettingreactie (PCR) gebruikt een stuk DNA als sjabloon en met de deelname van DNA-polymerase en nucleotidesubstraat wordt het DNA geamplificeerd tot een voldoende hoeveelheid voor structurele en functionele analyse. De PCR-detectiemethode heeft een uiterst belangrijke betekenis bij de klinische snelle diagnose van bacteriële infectieziekten.
Het principe van PCR wordt gebruikt om een DNA-fragment te amplificeren dat zich tussen twee bekende sequenties bevindt, vergelijkbaar met het replicatieproces van natuurlijk DNA. Het te amplificeren DNA-molecuul wordt gebruikt als een matrijs, en een paar oligonucleotidefragmenten die complementair zijn aan het 5'uiteinde en 3'uiteinde van de sjabloon worden als primers gebruikt. Onder de werking van het DNA-polymerase volgt het de matrijs volgens het halfgereserveerde replicatiemechanisme. Ketenverlenging tot de voltooiing van nieuwe DNA-synthese, herhaal dit proces, het doel-DNA-fragment kan worden geamplificeerd.
(PCR) is een methode voor het enzymatisch synthetiseren van specifieke DNA-fragmenten in vitro. Het bestaat uit verschillende stappen van denaturatie bij hoge temperatuur, gloeien bij lage temperatuur en geschikte temperatuurverlenging. Functies zoals hoge gevoeligheid, eenvoudige bediening en tijdbesparing. Het kan niet alleen worden gebruikt bij fundamenteel onderzoek zoals genisolatie, klonen en nucleïnezuursequentieanalyse, maar ook bij de diagnose van ziekten of elke plaats waar DNA en RNA aanwezig zijn. Polymerasekettingreactie (Polymerase Chain Reaction, afgekort PCR) is ook bekend als celvrije moleculaire klonering of specifieke DNA-sequentie in vitro primer-gerichte enzymatische amplificatietechnologie.
De semi-gereserveerde replicatie van DNA is een belangrijke manier voor biologische evolutie en passage. Dubbelstrengs DNA kan worden gedenatureerd en gesmolten tot een enkele streng onder de werking van een verscheidenheid aan enzymen. Met de deelname van DNA-polymerase en een promotor kan het dubbelstrengs DNA worden gerepliceerd in dezelfde twee moleculen volgens het principe van complementaire basenparing. In experimenten bleek dat DNA ook bij hoge temperaturen kan worden gedenatureerd en gesmolten, en bij verlaging van de temperatuur weer tot dubbele strengen kan worden gerenatureerd. Daarom kan het toevoegen van DNA-polymerase en dNTP's de in vitro replicatie van specifieke genen voltooien door de denaturatie en renaturatie van DNA door temperatuurveranderingen te beheersen en primers als promotors te ontwerpen.
Het simpele punt is om speciale apparatuur te gebruiken, dNTPS, Mg2+, specifieke primers, DNA-polymerase en buffersysteem te gebruiken, een sjabloon toe te voegen, het DNA-monster voor in vitro amplificatie, en elektroforese uit te voeren. Als het kan worden geamplificeerd en de grootte van het geamplificeerde product consistent is met de doelband, betekent dit dat de primer en template specifiek zijn en dat de detectie-index positief is.
Detectiemethoden en stappen voor PCR-nucleïnezuur
Het testen van nucleïnezuur vereist vijf stappen: bemonstering, monsterretentie, retentie, nucleïnezuurextractie en computertesten.
Nucleïnezuurdetectie
De eerste stap is het verzamelen van menselijke afscheidingen en het afvegen van de neusholte of achterwand van de keelholte en de bilaterale keelholte amandelen met een neustest of een keelholtetest.
In de tweede stap hield de medische staf het monster, dompelde de kop van het teststuk onder in de celconserveringsoplossing en schroefde de buisdop onmiddellijk na het breken van de staart vast.
In het derde deel, doe het monster in een luchtdichte zak, bewaar het en stuur het op tijd op voor inspectie.
De vierde stap is om het monster naar het laboratorium te sturen om nucleïnezuur te extraheren.
In de vijfde stap wordt het extract onderworpen aan een fluorescerende PCR-amplificatiereactie.
Heb ook wat verbruiksartikelen en instrumenten nodig
PCR-instrument, PCR-buisje, pipetpunt, diepe putplaat, reservoir en reagentia toegevoegd